Overheden moeten proactief beleid ontwikkelen om de ontwikkeling van een circulaire bio-economie te ondersteunen en te versnellen en het onderzoek hiernaar te versterken.
Dat stelt een internationale onderzoeksgroep in een recent artikel in het tijdschrift Frontiers in Energy Research. De groep presenteert daarin een raamwerk voor een circulaire bioeconomie, die biomassa niet alleen gebruikt voor voedsel of diervoeding, maar ook voor de productie van waardevolle chemicaliën en biobrandstoffen.
De gebruikte biomassa kan bijvoorbeeld bestaan uit landbouwafval. In een rurale samenleving wordt dat nog vaak simpelweg verbrand, wat leidt tot luchtvervuiling, de uitstoot van broeikasgassen en de afname van organisch materiaal in de bodem. Bovendien brengt dit gezondheidsrisico’s met zich mee.
Nul-afval proces
Door biomassa te verwaarden zijn dergelijke problemen te vermijden. De onderzoekers bespreken een voorbeeld waarin kokossap-residu wordt verwaard tot hoogwaardige grondstoffen, zoals bacteriële cellulose waaruit bio-celluloseacetaatmembranen kunnen worden gemaakt. Deze membranen zijn op hun beurt te gebruiken om CO2 te verwijderen uit biogas geproduceerd door de anaerobe vergisting van bioafval, wat uiteindelijk hernieuwbaar biomethaan oplevert. De afgevangen CO2 kan weer nuttig worden toegepast, o.a. voor de productie van syngas, chemische separatie en de teelt van microalgen.
Uiteindelijk kan een dergelijk totaalconcept een nul-afval proces opleveren. Om dat in de praktijk te brengen, moet wel nog een aantal drempels worden overwonnen, zoals het ontwikkelen van efficiënte hulpbronnenstrategieën en duurzame groene technologieën, maar ook het bevorderen van maatschappelijke participatie. De onderzoekers concluderen dat dit de moeite waard zou zijn, want het levert waardevolle producten op én vermindert afval, broeikasgasemissies en schade aan ecosystemen.
