Op 10 juli publiceerde de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR) haar advies ‘De lucht klaren?’. Kern van het rapport is dat Nederland en Europa niet alleen moeten inzetten op CO₂-reductie, maar ook op koolstofverwijdering. Biogene CO₂ wordt genoemd als één van de technieken om dit te realiseren. Plaatsvervangend WKR-directeur Heleen de Coninck zei erover bij BNN VARA: “Dat gaat bijvoorbeeld door biomassa te gebruiken, en de CO₂-uitstoot bij dat verbruik vang je dan af en sla je in de diepe ondergrond op”. Meerdere media pakten die boodschap op. Bij EénVandaag werd aan de kijkers uitgelegd hoe opslag van kort-cyclische biogene CO₂ bijdraagt aan het tegengaan van klimaatverandering. Mét plaatjes!
Actie is nodig
Het rapport stelt dat de gevolgen van klimaatverandering steeds merkbaarder en ernstiger worden. Ook verwacht de WKR dat de wereldwijde uitstoot niet snel genoeg daalt om stijging van de gemiddelde temperatuur te beperken tot de afgesproken 1,5°C. Actie is nodig, aldus de WKR, die de overheid oproept om serieus aan de slag te gaan met negatieve emissies.
Waar in nationale klimaatscenario’s negatieve emissies pas in beeld komen na 2040, ter compensatie van restemissies, bepleit de WKR om al vóor 2035 ervaring op te doen met diverse methodes van CO₂-verwijdering. Gekoppeld aan de oproep uit het rapport dat deze technieken “snel en grootschalig” beschikbaar moeten komen, is mijn conclusie: morgen beginnen! Waarbij het goede nieuws is, dat er nu al tal van initiatieven zijn op dit gebied.
Nader onderzoek
Vanuit de gedachte dat het voorkómen van emissies het meest efficiënt is en bovendien leidt tot een échte systeemverandering, moedigt het rapport de overheid aan om stevig te blijven inzetten op emissiereductie. Wat niet ín de atmosfeer komt, hoeft er ook niet uit. Daarnaast wijst de WKR erop dat aan alle duurzame methodes voor opslag haken en ogen zitten. Omdat (her)bebossing, vastlegging van CO₂ in bodems en CO₂-toepassing in producten (CCU) slechts tijdelijk bijdragen aan koolstofverwijdering, geeft de WKR de voorkeur aan permanente opslag. Daarbij doelt men op mineralisatie van CO₂ en langjarige opslag van biogene of atmosferische CO₂. De actie die het rapport bepleit is om verder onderzoek te doen naar energie- en landgebruik, kosten, mate van ontwikkeling, uiteindelijke reductie opbrengst etc. van de diverse methodes.
Hoewel ik mij niet in alle aanbevelingen kan vinden (waarom negatieve emissies buiten het ETS houden als een apart doel voor CO₂-reductie ook leidt tot systeemverandering?) is het in mijn ogen een goed onderbouwd en genuanceerd advies. Met enige slagen om de arm zet het zowel koolstofverwijdering als biogene CO₂ op de agenda. En dat biedt perspectief.
Over de auteur
Marieke van der Werf
Adviseur op het gebied van energie en circulaire economie
Marieke van der Werf is adviseur op het snijvlak van duurzaamheid en politiek. Na haar Kamerlidmaatschap trad zij als partner toe tot Bureau Publyon, Public Affairs en Corporate Communicatie. Marieke heeft zich gespecialiseerd in energie en circulaire economie en adviseert onder andere het Platform Groen Gas. Ook is zij voorzitter van de CCU-Alliantie en initiatiefnemer van de Taskforce Negatieve Emissies, waar biogene CO2 een belangrijke rol speelt. Naast haar advieswerkzaamheden vervult Marieke toezichthoudende rollen bij o.a. het Friese Energiefonds en bij Spaarnelanden BV.
